Харижи болған Абдуррахман бин Мүлжәм Нехрван соғысында әкесі мен бауырлары өлтірілген өзі сияқты бір харижи әйелге ғашық болып қалады. Оған үйлену ұсынысын жасаған кезде ол әйел:

- Сен менің мәһіріме шыдай алмайсың. Сенен үш мың дирхам күміс, екі әнші күң (қызметші) және Әли бин Әбу Талибты өлтіруіңді қалаймын, - дейді.

Ибн Мүлжәм ойланып:

- Күміс пен қызметшілерді беру оңай, бірақ мен хазреті Әлиді өлтіре алмаймын!, - дейді. Әйел:

- Егер мені қаласаң, мұны міндетті түрде орындауың керек!, - деп кесіп айтады. Ибн Мүлжәм:

- Онда қылышпен бір рет қана ұрамын, қайтыс болса айтқаның орындалып жақсы болады, - деп келіседі. Әйел «Келістік» деп оған уланған қылыш береді.

Бір күні Әмир-ул мүминин Әли (радиаллаһу анһ) отырған еді. Хасан және Хусейн (радиаллаһу та'ала анһума) хазреттерден «Бүгін рамазан айының қай күні?» деп сұрады. Олар: «Он үшінші күн» деп жауап берді. Оларға: «Міндетті түрде жүзім басымның қанына боялады! Абдуррахман бин Мүлжәмнің тірі қалғанын қалаймын, бірақ ол менің өлгенімді қалайды» деді.

Ибн Мүлжәм бұл сөзді естігенде хазреті Әлидің алдына келіп:

- Йа, Әмир-әл мүминин! Міне қолым, міне басым, қаласаңыз қолымды кесіңіз, қаласаңыз басымды шабыңыз!, - деді. Сонда хазреті Әли:

- Мен қылмысты істемеген адамға қалайша жаза беремін?, - деп оны босатып жіберді.

Рамазан айының он жетінші күні еді. Таң атып, намаз уақыты келді. Әмир-ул мүминин намазға бару үшін орнынан тұрды. Үйінде қаз бар еді. Ол айқайлай бастады. Мұны байқаған хазреті Әли:

- Айқайдың артынан жылау келеді!, - деді. Хазреті Хасан түсінбей:

- Әкешім, бұл не дегеніңіз? – деп сұрады.

- Айтпағым, көңілім шәһид болатынымды хабар береді, - деп жауаптады.

Хазреті Әлидің көңілі түскен еді. Мешітке намазға барды. Ол кезде Абдуррахман бин Мүлжәм әлгі әйелмен бірге еді. Екеуі азаншының дауысын естіді. Сонда әйел:

- Бар, міндетіңді атқар. Ісіңді бітіріп, қуанышпен орал! – деп ынталандырып жіберді.

Ибн Мүлжәм тұрып, қылышын алып, мешітке аттанды. Әмир-ул мүминин Әли (радиаллаһу анһ) михрабқа өтті. Опасыз екі сәжде арасында хазреттің басын қылышпен бір ұрып сыртқа қаша жөнелді. Жамағат көп ұзамай қылмыскерді ұстап, хазреті Әлидің алдына әкелді. Хазреті Әли оларға:

- Мен қайтыс болғанша оны зынданға қамаңдар!, - деп бұйрық берді.

Хазреті Әли жарақат алғанынан екі күн өткен соң қайтыс болды. Нежефте жерленді. Ертеңіне опасыз Ибн Мүлжәм өлім жазасына тартылды.